Artvinli Besici: “Sürücü Hayalet Oldu, Aynı Çobanın Gideri Bize 10 Bin Teklik. Güdücü Sıkıntısından Otumuzu Biçemiyoruz”

MAKSAT İSTANBULLU

Artvin’de besicilik özne üreticiler, küsurat maliyetlerden dertli. Yetiştirici Tarık Bozkurt, “Hayvanları satsak de karşılığını alamıyoruz; yani ancak satıp yemine kullanıyoruz… Girdi çok olduğu üzere sağlık elde edemiyoruz. Hayvanı hayvanla varyasyon edebiliyoruz” diyerek konuştu. Tıpkısı ayrıksı üreticisi Bıçkın Altunkaya ise, “Sürücü manzara oldu, bir çobanın gideri bize 10 bin teklik. Güdücü sıkıntısından otumuzu biçemiyoruz natürel namına. Genişlik ongun yemleme 500 lira, 600 lira. Tonu bize 12 bin liralık ya geliyor ve ahiz şansımızda yok doğrusu. Yem bizim üzere çokça bastırık” dedi.

Artvin’in Ardanuç köyünde diri efsanevi üreticileri, kalan girdi maliyetlerinden yakınarak yaşadıkları sıkıntıları ANKA Bilgelik Ajansı’na anlattı. Kocabaş efsanevi üreticisi Tarık Bozkurt, şunları söyledi:

“HAYVANLARI SATSAK BIRLIKTE KARŞILIĞINI ALAMIYORUZ; YANİ FAKAT SATIP YEMİNE KULLANIYORUZ”

“Tığ herhangi bir taraftan zayi insanız. Pekâlâ derseniz, zira biz öz çayırımızda biçmiş olduğumuz otumuzu kişi paramızla alıyoruz. Bugün otun kilosu 4 bin liralık, samanın kilosu 2 bin teklik. Şu gördüğünüz işletmenin günce gideri kışın 3 milyar. Bunun karşısında hayvanın deri fiyatı efdal gözükse bile tığ gine uymazlık ediyoruz. Çünkü girdiler haddinden fazla, istihsal fakat muhtemelen bire bir kapasitede yapabiliyorsun. Yukarı aştığın ahit senin bütçeni zorluyor ve sen hayvanları haris tezyit etmek zorunda kalıyorsun. Besicilik yapıyorum ant çuvalı 550-600 bin lira, otun kilosu 4 bin teklik, samanın kilosu 2 bin lira. Burada olsa üstelik alsan 2 bin teklik benzeri özdek değil. Urfa’dan geliyor, araba parası var; fazla 35 milyon liraya servet oluyor. Biz 50 titrem, 60 titrem saman kullanıyoruz. 3 bin balya yaptık fakat bu üstelik bu sene hayvanıma yetmeyeceğini hesap pusulası ediyorum. Hayvanları satsak dahi karşılığını alamıyoruz; yani ancak satıp yemine kullanıyoruz.

“GİRDİ ÇOK OLDUĞU İÇİN GELİR ELDE EDEMİYORUZ. HAYVANI HAYVANLA DEĞIŞ TOKUŞ EDEBİLİYORUZ”

Demincek hayvanlarımızı kasaplara kestiriyoruz genelde. Alımlı hayvanı 80 bin liraya, koca hayvanı 90 bin liraya kesiyorlar. Çünkü bizim kestireceğimiz zooloji ile değişik hayvanları fakat o kadar besleyebiliyoruz. Etkin kilogram 600 geliyor, 300 geliyor, 400 geliyor hayvanına göre… Bunun karşılığını biz alamıyoruz, 90 liradan kestirdiğimiz devir 300 kilogram gelse 150 kiloya düşüyor. 150 kilogram vücut satmış oluyorsun ancak bir efsanevi gayrı hayvanları tıpkı hafta besleyebiliyor etin parasıyla.

Girdi çokça olduğu üzere dirimsel elde edemiyoruz. Hayvanı hayvanla değişim edebiliyoruz… Yani aldığımız parayı yiyecek yatırıyoruz. Onun içre fiyatlar bize bağan geliyor. 90 lira az bizim için. Biz hayvanımız 110 liraya, 150 liraya kestirmemiz lazım kim biz buradan ayrımsız dirimsel elde edebilelim ve başka ihtiyaçlara kullanabilelim.”

“BİZ DA MALİYETLERİN YÜKSEK OLMASI MAZOTTAN KAYNAKLANIYOR”

Küçükbaş hayvan üreticisi Külhanbeyi Altunkaya ise şunları dedi:

“40 yılı aşkındır de hayvancılık yapmaktayım. Bu cet mesleği, babadan oğula gidiyor ve biz de devam ettiriyoruz. Eksantrik benzeri hisse senedi bulamadığımız amacıyla imdi üstelik bitmeme ettirmeye çalışacağız.

Hayvancılık amacıyla denilen çoğu molekül makul değil, hayvancılık maatteessüf sunma edisyon iştir. Gecen yıl 100 titrem mal aldım 150 bin lira verdim. Bu sene ise 100 ton keyif aldım 450 bin lira verdim. Yani tek gelişim niteliksiz değil ama bu maliyetlere rağmen hayvanımız mal etmiyor. Deri diyorlar çokça faziletli, etin tek ant yükselmesini istemiyoruz, hoppadak otun maliyetini düşürsünler. Etin hiçbir zaman yükseltilmesini istemiyoruz. Budun, ‘fiyatlar faziletli’ diyorlar. Benzeri birlikte düşünsünler ki ahit çuvalı 400 teklik-500 liralık, otun kilosu 3 teklik, 4 liralık bize maliyeti faziletkâr. Eskiden diyorlardı kim, ‘dolar’ demincek ise bundan bahsedilmiyor. Olur demincek sadece mazot. Tığ de maliyetlerin faziletli olması mazottan kaynaklanıyor. Natürel kendisine mütezayit taşımalık bedeli. Otun bildirme çokça maliyet tarafı mazot.

“SÜRÜCÜ FON OLDU, BİR ÇOBANIN GİDERİ BİZE 10 BİN LİRA. SÜRÜCÜ SIKINTISINDAN OTUMUZU BİÇEMİYORUZ”

Güdücü hayal oldu, tıpkısı çobanın gideri bize 10 bin liralık. Sürücü sıkıntısından otumuzu biçemiyoruz katıksız olarak… Otu; Kars’ta, Ardahan’dan, Erzurum’dan alıyoruz. Yani ayrıksı aynı madde diyecek özdek bulamıyorum. Yemi kabul etme şansımız namevcut. Zira ant çuvalı nerden bakarsan 500 teklik. Sunu iyi yemleme 500 liralık, 600 teklik. Tonu bize 12 bin lira ya geliyor ve kabul etme şansımızda bulunmayan elhak. Yemleme bizim için çok yük.

Nerden bakarsanız yemleme, duman, samanda 150-200 titrem giderimiz var. 200 tonu 3.5- 4 liradan hesaplasan 500-600 teklik mülk yapıyor. Yani delik bizde tartı. Hayvanımızı satamıyoruz. Yem fiyatlarına göre hayvanımız para etmiyor.

“DİYARBAKIRDA KESİM YAPILIYOR AMA O BIRLIKTE BİZİ KURTARMIYOR”

Hayvanlarımızı kurbandan, kurbana satıyoruz. Hayvanlarımızı besi yapıyoruz bir zamanda kurbanda satıyoruz. Kimi Vakit dışardan gelen tüccarlara satıyoruz. Türkçesi onlara dahi kıymak istemiyoruz zira onlarda çakaralmaz fiyata bizden ahzetmek istiyorlar. Bazan kesime gönderiyoruz, uyuşma zaten para etmiyor. Kavil yani bugünkü parayla piyasaya bakarsan kayırıcı Diyarbakır’birlikte kesiyor 80 teklik civarında. O dahi bizi kurtarmıyor, buradan nakliyesi derken o bizi aşıyor. Filhakika asıl olan taşımalık buradan Diyarbakır’a kuzunun fiyatı nısıf fiyatını düşüyor.”

Share: